Doktorluğun başlıca amacı, sağlıklı bir yaşamın sağlanması ve bunun devamının teminidir. Sağlık kavramı içinde, yalın olarak beden sağlığını almamazı gerekir. Sağlık başılca üç pa­rametrede incelebilir. Bunlara sağlığın 3 Öğesi demekteyiz. Sağlığın üç öğesi şunlardır:

1. Bedensel Sağlık
2. Ruhsal Sağlık
3. Sosyal Sağlık


Bir insanın sağlıklı olabilmesi için bedensel, ruhsal ve sosyal açıdan sağlıklı ve sorunlu ol­mamalıdır. Bunu sağlamak için TEMEL SAĞLIK YAKLAŞIMLARI başlıca üç grupta topla­nabilir. Bunlar:

â–    Temel Kural (Zararımızın Dokunmaması)
â–    Koruyucu Hekimlik (Önlemler)
â–    Tedavi HekimliÄŸi (Hastalık ve Sorunların Ayaktan veya Yatarak Tedavisi)

Çiçek aşısı zamanımızda yapılmamaktadır. Çünkü dünyada çiçek hastalığı kalmamıştır. bu nedenle aşı uygulaması da yoktur. Hastalık olmadığı için koruyucu hekimlik işlevlerin­den olan aşılama da olmamaktadır. Bunun gibi sorunlar oluşmaması için tedbir alın­malıdır. Ancak sorun olmayan durumlarda önlem almanın gerekliliği kalkmaktadır. Örneğin, bir bebeğin normal gelişimi sorun değildir. Normal büyüme ve gelişmenin takip edilmesi ve çocukların izlenmesi ana yaklaşımımız olmalıdır. Temel kural olarak sağlıklı ge­lişmesi için zararımız dokunmamalı ve sağlık kontrollarını yapmalıyız. Doğum eylemi de ge­nellikle normal bir fizyolojik olaydır. Bu açıdan olayı temel sağlık yaklaşımları esasında değerlendirmeliyiz. Daha önce belirtilen sağlığın üç öğesi (bedensel, ruhsal ve sosyal sağlık) bu temeller üzerinde yapılandırılabilir.


Hekim, ebe veya hemşire, hasta bir bebeği tedavi etme yerine, bebeğin sağlıklı gelişmesini izlemek ister. Bir bebeğin sağlıklı gelişmeye başlaması, anne karnında yumurtanın ilk döllendiği anda başlar. Nitekim sağlıklı gelişemiyen döllenmiş yumurta çoğunlukla İlk ayiardaki^üjüklerin başlıca nedenidir. Hatta başlangıcı daha da Öne alıp, bedensel ve ruhsal yönden sağlıklı ve sosyo­ekonomik ortamı, bebeğin yetişmesine uygun bir aileden başlatmak gerekir. Nesillerin sağlıklı olması için bunlar kaçınılmazdır.Sağlıklı bir nesil İçin, sağlıklı bir gebelik ve doğum şarttır. Doğumu takiben yenidoğan değerlendirilmesi, bebek bakımı yapılmalı, bu bakım ve kontroller ilk ayda sık sık, takiben aylık olarak sürdürülmelidir.

Düzenli kan basıncı Ölçtürmeleri ve bunun gibi yaklaşımların yapılması gerekmektedir. Ömür boyu süren bu yaklaşımlar modern tıbbın, dolayısıyla doktor, ebe/hemşire ve diğer sağlık personelinin ana yaklaşım felsefesi olmalıdır. Nitekim daha önce doktor ve sağlık porsoneli uygulamalarının soruşturmaları, sadece ha­talı uygulamaları (malpractice) kapsarken yeni yaklaşımlarla, 1992 yılında Dünya Kongresi karan ile kapsamları genişletilmektedir. Örneğin Amerika Birleşik Devletleri'nde genellikle "Bu ilacı hastaya ne gerekçe ile uyguladın?" sorusu yanında "İlacı hastaya neden verme­din?", "Bebeğin gerekli kontrollarını neden yapmadın?", "Bebek neden hastalandı?" diye tamamen farklı yaklaşımların sorgulanması gündeme gelmektedir. Aynı yaklaşım bebek­ten sorumlu kişilere de uygulanmaktadır. Bazı ülkelerde bebeklerin kontrola getirilmemesi ; durumunda aile cezalandırılmaktadır. Örneğin, sağlıklı kontrollere getirilmeyen bir bebek hastalandığında hastane ücretlerini ailenin kendisi ödemektedir. Diş hekimine aralıklı kont­rollere gidilmediği durumda, diş hastalıkları veya sorunları oluştuğunda bazı ülkelerde dev­let diş masraflarını ödememektedir. Gelecekteki toplumun sağlık yaklaşımlarında doktorun sağ kolu olan ebe/hemşirelere insanın sağlıklı gelişmesi ve büyümesini izlemekte şimdikin­den daha geniş çapta ve etkinlikte büyük-görevler düşmektedir.
Birçok ülkede yenidoğan servislerinde gelişmiş teknolojik cihazlar (monitör, ventilatör, yoğun bakım kuvözü gibi) ebe/hemşireler kullanmaktadır. Bu sayede doktor hastasına da­ha etkin yaklaşımlar yapabilmektedir. Ülkemizde hemşireliğin yüksekokul düzeyine çıkarıl­masıyla bu konuda çekilen yetişmiş eleman sıkıntısının da kalmıyacağı kanısındayız. Bu ki­tapta söz edilen birçok bilgi ebe/hemşire düzeyi üstünde olmasına karşın, kısaca fikir edinil­mesi amacıyla sitemizde yazıyoruz.

Sağlıklı bir doğum için gebelikte en az 9-12 kez kontrol yapılması gerekmektedir. Kontrollerde önemli bir sorun saptanmadığı durumlarda sağlıklı doğum şansı yüksektir. Doğumda ve doğumdan sonra bebeklerin rutin olarak değerlendirilmelerinin gerek doktor veya ebe/hemşire tarafından yapılması, bebek ölümlerinde belirgin azalmaya neden olacaktır. Kısaca gebelikte ve doğumdan sonra da bakım zincirinin sürdürülmesi sağlanmalıdır.